Ρε Κόντη πως την... ξεπουπούλιασες έτσι!
Αυτός έκανε τον ΟΦΗ από ομάδα - βάτραχο σε ομάδα που δεν χορταίνεις να τη βλέπεις - Άρθρο του Δ. Καρυωτάκη
Γράφει ο Δημήτρης Καρυωτάκης
Eίναι κάτι στιγμές ιστορικές. Που μένουν χαραγμένες στις μνήμες κι ας μην δίνουν τίτλο. Κι ας μην φέρνουν τρόπαιο. Κι ας μην αναφέρονται στις σελίδες των αναμνηστικών άλμπουμ όταν θα μιλάμε για τα 200 χρόνια της ομάδας. Ωστόσο ο αποκλεισμός της ΑΕΚ στην ΟΠΑΠ ΑΡΕΝΑ είναι μια χρυσή σελίδα στην ιστορία του ΟΦΗ κι όσοι συνετέλεσαν σ’ αυτήν, από τον Χρήστο Κόντη τον πρωτομάστορα αυτής της ομάδας και το σκόρερ Σαλσίδο αλλά και τον τελευταίο εργάτη που δούλεψε για αυτό, μπαίνουν στο Πάνθεον των σύγχρονων ηρώων !
Δεν υπάρχουν λόγια για αυτήν την επιτυχία. Γιατί δεν ήλθε ως προϊόν σύμπτωσης, ατυχίας του αντιπάλου, αντιποδόσφαιρου που έπαιξε η ομάδα, μιας μονάχα στιγμής που κοιμήθηκε ο Θεός. Η ιστορική πρόκριση του ΟΦΗ ήλθε επειδή η ομάδα πίστεψε, δούλεψε, σχεδίασε και μάτωσε για να έλθει, κάνοντας αυτό που έπρεπε: ανταγωνιστική όσο δεν πήγαινε.
Άριστα στημένη. Μαχητική, με παίκτες- ψυχάρες, με όλους τους ποδοσφαιριστές να είναι ετοιμοπόλεμοι για κάθε φάση και να πιστεύουν όλοι στο staff πως δεν πήγαιναν για τουρισμό, αλλά για να πάρουν το παιγνίδι και την πρόκριση!
Εδώ θα πρέπει να πούμε πως το super cup ήταν ένα θείο δώρο για τον ΟΦΗ: δούλεψε για να προετοιμαστεί στο μεγάλο παιγνίδι, πίστεψε πως μπορεί να το χτυπήσει και βγήκε απίστευτα ανταγωνιστικός απέναντι στο μεγάλο του αντίπαλο. Τον πήγε τον Ολυμπιακό στην παράταση, απέκτησε τεράστια αυτοπεποίθηση και ψυχολογία και κυρίως απέκτησε ρυθμό όταν όλοι οι υπόλοιποι κάθονταν και ξεκουράζονταν.
Οι back to back νίκες με Αστέρα Τρίπολης και η νίκη -πρόκριση επί της ΑΕΚ επιτεύχθηκαν επειδή ο ΟΦΗ κινούνταν σε άλλο επίπεδο από πλευράς ρυθμού από τις άλλες ομάδες. Κι αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος που έφερε την ιστορική πρόκριση.
Τι να πεις για αυτήν την ομάδα; Σε ποιον να πρωτοσταθείς και ποιον να αφήσεις; Για τον Χριστογεώργο και τους ακραίους; Για την εντυπωσιακή μετάλλαξη του Αποστολάκη; Για τα τρεχαντήρια Ανδρούτσο και Καραχάλιο; Για τον ηγέτη Λαμπρόπουλο, για το κλέψιμο, την κούρσα και την ασίστ του Κριζμανιτς; Για το Νους που ήταν και πάλι πηγή κινδύνων και απίστευτα αγωνιστικός η μήπως για τον σκόρερ Σαλσίδο;
Μα όλοι αυτοί ήταν και πριν, στις μαύρες φετινές μέρες του ΟΦΗ για αυτό εκείνος που παίρνει όλα τα εύσημα είναι ο Κόντης. Αυτός έκανε την ομάδα - βάτραχο σε ομάδα που δεν χορταίνεις να τη βλέπεις. Αυτός μεταμόρφωσε τους «άμπαλους» σε παικταράδες. Αυτός έφερε την μεταμόρφωση του Νους κι εν τέλει μια σκοτωμένη και εφιαλτική χρονιά κατόρθωσε από το πουθενά να της δώσει χρώμα και νόημα!
Γι’ αυτό, για όλα όσα ζούμε έχουν ονοματεπώνυμο: Χρήστος Κόντης, ένας προπονητής που θυμίζει γιατί ο ερχομός του πριν από 2,5 μήνες ήταν ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στο φετινό ΟΦΗ κι ας χρειάστηκε να περάσουμε από συμπληγάδες πέτρες!
Τώρα ας το χαρούμε κι όταν έλθει η ώρα μα και η ενίσχυση μην το ξεχνάμε, ε τότε θα τα πούμε με το Λεβαδειακό που η μοίρα το έφερε να ξαναπαίξουμε έναν τελικό, όπως μόνο εμείς ξέρουμε να παίζουμε.
